צפניה
 
פוּן ארטאדאקסיש חסידיש יידיש בביל
קאפירייט ( C ) 5102 אמנים למען ישראל. אַלע רעכט רעזערווירט
 
צפנ1
1 דאָס דבר-ה' וואָס איז געווען צו צפניָה
[ https://www.youtube.com/watch?v=qkXoKerZuUc ] בּן כּוּשִי, בּן גדַליָה, בּן אַמַריָה, בּן חִזקִיָהן, אין די יְמֵי יֹאשִיָהו בּן אָמוֹנען, מלך יהודה. 2 הסיף [סוף] וועל איך הסיף [סוף] כּל פוּן פּני האדמה, אמר ה'. 3 איך וועל הסיף [סוף] אדם און בהמה, איך וועל הסיף [סוף] די עוֹף הַשָמָיִם, און די פישן פוּן ים, און די מכשלות [מכשלה] אין איינעם מיט די רשָעים; און איך וועל כרת [זען "יכרת משיח וְאֵין לוֹ" דניאל 62:9] דעם אדם פוּן פּני האדמה, אמר ה'. 4 און איך וועל נטה מײַן יָד אויף יהודה, און אויף כּל יושבי ירושלים, און איך וועל כרת [זען "יכרת משיח וְאֵין לוֹ" דניאל 62:9] פוּן דעם מקוֹם הזה דעם שְאָר הַבַּעַל, דעם שֵם פוּן די כּמרים [כֹּמֶר] מיט די כֹּהנים; 5 און די וואָס שחה זיך אויף די גָּג צו דעם צָבָא הַשָמַיִם, און די וואָס אי זיי שחה זיך און שבע צו ה', און אויך זיי שבע בּײַ מַלכָּם; 6 און די וואָס נסוג [סוג] פוּן הינטער ה', און וואָס בקש נישט ה', און דרש זיך נישט אויף אים. 7 הַס! פאַר אֲדֹנָי ה'! וואָרעם קָרוֹב איז דער יוֹם ה', וואָרעם ה' האָט כון זבח, ער הקדיש זײַנע בּארוּפן [זען יהודה 1:1]. 8 און עס וועט זײַן אין דעם יוֹם זבח ה', וועל איך זיך פקד מיט די שׂרים, און מיט דעם בני המלך, און מיט אַלע וואָס לבש זיך אין מלבּוּש נָכְרִי. 9 און איך וועל זיך פקד אין יום ההוא מיט אַלע וואָס דלג איבערן מִפְתָּן [זען שמואל א 5:5], וואָס מלא דאָס בּית פוּן זייער אדֹנים מיט חמס [זען ישעיה 9:35] און מרמה [זען ישעיה 9:35]. 01 און אין יום ההוא, אמר ה', וועט זײַן קוֹל צעקה פוּן דעם פישטויער, און יללה פוּן מִשְנֶה, און אַ שֶבֶר גדול פוּן די גבעה. 11 ילל, איר יושבי הַמַכתֵש, וואָרעם נדמה [דמה] איז דאָס כּל עם כּנען, כרת [זען "כרת" דניאל 62:9] געוואָרן כּל נָטִיל מיט כֶּסֶף. 21 און עס וועט זײַן אין יענער צײַט, וועל איך חפּשׂ ירושלים מיט נֵר, און איך וועל זיך פקד מיט די אנשים וואָס קפא אויף זייערע שֶמֶר, וואָס אמר אין זייער לֵב: נישט יטב קען ה' און נישט רעע. 31 און זייער חֵיל וועט זײַן צו מְשִסָּה, און זייערע בּתּים צו שממה; און זיי וועלן בנה [זען "בנה" דניאל 52:9] בּתּים, און נישט ישב, און נטע כּרמים, און נישט שתה זייער ווײַן. 41 קָרוֹב איז דער יום הגדול ה', קָרוֹב און מהר מאֹד; קוֹל פון יוֹם ה'! מַר צרח דעמאָלט דער גִבּוֹר. 51 יוֹם עֶבְרָה איז יוֹם ההוּא, אַ יוֹם צרה און מְצוּקָה, אַ יוֹם שֹׁאָה און משוֹאָה, אַ יוֹם חושך און אֲפֵלָה, אַ יוֹם עָנָן און עֲרָפֶל, 61 אַ יוֹם שופר און תרוּעה אַקעגן די ערים בּצֻרוֹת, און אַקעגן די פִנּוֹת [פִּנָה] גָבֹהַּ. 71 און איך וועל צרר מאכן די אדם, און זיי וועלן הלך ווי עִוְרִים, ווײַל זיי האָבּן צו ה' חטא; און זייער דָּם וועט שפך ווערן ווי עָפָר, און זייער לְחוּם ווי גָּלָל. 81 אַפילו זייער כֶּסֶף, אַפילו זייער זָהָב, וועט זיי נישט קענען נצל [זען "נצל" מיכה 01:4; 1:5] אין יוֹם עֶבְרָה ה'; און אין דעם אֵש פוּן זײַן קִנְאָה וועט אכל ווערן די כּל הָאָרֶץ, וואָרעם אַ כָּלָה, אַ נִבְהַל, וועט ער עשׂה פוּן כּל יושבי הָאָרֶץ.
 
צפנ2
1 התקוֹשש [קשש] אײַך אַיין און קשש אײַך, איר גּוֹי לֹא נכסף [כסף] נישט בלאַס ווערן מיט שאנד, 2 איידער דער חֹק ווערט ילד [זען "ילד" ישעיהו 41:7] ווי מיץ עבר דער יוֹם, איידער עס בוא אויף אײַך דער חרוֹן אַף ה' [זען רומ' 81:1], איידער עס בוא אויף אײַך דער יוֹם אף ה'. 3 בקש ה', איר כּל עֲנָוִים פוּן הָאָרֶץ, וואָס האָט פעל זײַן משפּט; בקש צֶדֶק, בקש עֲנָוָה, אפשר וועט איר סתר ווערן אין יוֹם אַף ה'. 4 וואָרעם עזָה וועט עזב [זען "עזב" תהלים 2:22] זײַן, און אַשקלון אַ שְמָמָה; אַשדוד, זי וועט מען אין צהרים גרש, און עֶקְרוֹן וועט עקר ווערן. 5 וויי, איר יושבי חֶבֶל הַיָּם, איר גּוֹי פוּן כְּרֵתִים! דאָס דבַר-ה' איז אויף אײַך, כְּנַעַן, דו אֶרֶץ פלִשתים; און איך וועל דיך אבד אַז קיין יוֹשבים זאָל נישט זײַן. 6 און די חֶבֶל הַיָּם וועט זײַן נְוֹת [נָוֶה] כְּרֹת [כָּרָה], רֹעִים, און גְּדֵרָה פאַר צֹאן, 7 און עס וועט זײַן אַ חֶבֶל פאַר דעם שְאֵרִית פוּן דעם בּית יהודה; זיי וועלן זיך דערויף רעה; אין די בּתּים פוּן אַשקלון וועלן זיי רבץ אין עֶרֶב; וואָרעם ה' אֱלֹקֵיהֶם וועט זיך פקד אָן זיי, און וועט שוב [זען "שוב" הושע 5-4:3; זכריה 7:31] זייער שְבִי. 8 איך האָבּ שמע [זען "שמע" ישעיהו 21:35-51:25] די חֶרְפַּה פוּן מואָב, און די גּדוּף פוּן בּני-עמון, וואָס זיי האָבּן חרף עַמִּי, און זיך גדל אַקעגן זייער גְּבוּל. 9 דעריבער חַי אָנִי, אמר ה' צבָאות אֱלֹקֵי ישראל, אַז מואָב וועט ווי סדום ווערן, און בּני-עמון ווי עַמורָה, אַ ממשק פוּן חָרוּל, און אַן מִכְרֵה פוּן מֶלַח, און אַ שְמָמָה עַד עוֹלָם; דער שְאֵרִית פוּן עַמִּי וועט זיי בזז, און דער יתר פוּן מיין גּוּי וועט זיי נחל. 01 דאָס וועט זײַן תחת זייער גָאוֹן, און זיך חרף און גדל קעגן דער עַם פוּן ה' צבָאות. 11 נוֹרָא [ירא] איז ה' אַקעגן זיי, וואָרעם ער רזה כּל אלוקי הָאָרֶץ, און שחה וועלן זיך צו אים, איטלעכער פוּן זײַן מקוֹם, כּל אִיִּים פוּן די גּוֹיִם. 21 אויך איר כּוּשִים, וועט זײַן חללים פוּן מײַן חֶרֶב. 31 און ער וועט נטה זײַן יָד אַקעגן צפון, און וועט אבד אשּוּר, און שׂים נינוֵה פאַר אַ שְמָמָה, אַ צִיָּה אַזוי ווי אַ מדבר. 41 און רבץ אין איר וועלן עֲדָרִים [עֶדֶר], חיות פוּן יעדער מין; אי דער קָאָת אי דער קִפֹּד וועלן לון אויף אירע כַּפְתּוֹר; קולות וועלן שיר אין חַלּוֹן, חורבן וועט זײַן אויף דער סַף, וואָרעם אַרְזָה ער ערה. 51 דאָס איז די עִיר עַלִּיז וואָס איז ישב [זען "ישב" הושע 5-4:3; זכריה 31-11:6] אין בֶּטַח, וואָס האָט אמר אין איר לֵב: איך, און אחוץ מיר איז מער נישטא. ווי איז זי געוואָרן צו שַמָּה, אַ מַרְבֵּץ פאַר חיה! כֹּל וואָס עבר איר פאַרבײַ, וועט שרק, וועט נוע זײַן יָד.
 
צפנ3
1 וויי, די מרה און נגאל [גאל], די ינה עִיר! 2 זי האָט נישט שמע [זען "שמע" בראשית 81:22; ישעיהו 51:25; דברים 51:81] דעם קוֹל, זי האָט נישט לקח [זען "לקח" ישעיהו 8:35; זכריה 31-11:6; 31:11] קיין מוּסָר [זען "מוּסָר" ישעיה 5:35], זי האָט זיך נישט בטח אויף ה', זי האָט זיך נישט קרב צו איר אלוקים. 3 אירע שׂרים אין איר זײַנען אֲרָיוֹת שאג, אירע שֹׁפטים זײַנען זְאֵב עֶרֶב, זיי גרם נישט אַ בּיין בּיז בֹקֶר. 4 אירע נביאים זײַנען פּחז, אנשים פון בֹּגדוֹת; אירע כֹּהנים חלל די קֹדֶש, זיי חמס אַקעגן דער תורה. 5 ה' דער צַדִּיק איז אין איר מיט, ער עשׂה נישט קיין עַוְלָה; בֹקֶר אין בֹקֶר נתן ער זײַן מִשְפָּט אין אוֹר, נישט נֶעְדַּר; אָבער דער עַוָּל ידע [זען "ידע" דניאל 52:9; ישעיהו 3:35] נישט פוּן קיין בושה. 6 איך האָבּ כרת [זען "כרת" דניאל 62:9] גּוֹיִם, שמם געוואָרן זײַנען זייערע פִּנָּה; איך האָבּ חרוב געמאכט זייערע חוּצוֹת [חוץ], אַז קיינער עבר נישט; נצדה [צדה] זײַנען זייערע ערים, אָן אַן איש, אָן אַ יוֹשבֵ. 7 האָבּ איך אמר: וועסט געוויס ירא האָבּן פאַר מיר, וועסט מוּסָר [זען "מוּסָר" ישעיה 5:35] לקח; כדי איר מָעוֹן [זען מעוֹן יוחנן 2:41] זאָל נישט כרת [זען "כרת" דניאל 62:9] ווערן, לויט אַלע וואָס איך האָבּ פקד וועגן איר; אָבער זיי האָבּן זיך שכם שחת צו זײַן אין אַלע זייערע עֲלִילָה. 8 דעריבער חכה זיך אויף מיר, אמר ה', אויף דעם יוֹם וואָס איך קום [זען במדבר 71:42; הושע 2:6] פאר עַד, וואָרעם מײַן משפט איז צו אסף די גּוֹיִם, איך זאָל קבץ די ממלכוֹת, צו שפך אויף זיי מײַן זעם, כֹּל מײַן חֲרוֹן אַף; וואָרעם אין דעם אֵש פוּן מײַן קִנְאָה וועט אכל ווערן די כּל הָאָרֶץ. 9 וואָרעם דעמאָלט וועל איך הפך די עַמִּים אַ שָׂפָה בְּרוּרָה, אַז זיי זאָלן אַלע קרא צום שֵם ה', אים צו עבד מיט שכם אחד. 01 פוּן יענער זײַט נהרות [נָהָר] פוּן כּוּש וועלן זיי, מײַנע עָתָר, די בַּתּ פוצַי ברענגען מײַנע מנחה. 11 אין יום ההוא וועסטו זיך מער נישט בוש וועגן אַלע דײַנע עלילוֹת, וואָס דו האָסט פשע [זען ישעיה 5:35] קעגן מיר, וואָרעם דעמאָלט וועל איך סור פוּן צווישן דיר דײַנע עַלִּיז גַּאֲוָה, און וועסט זיך מער יסף נישט גבה, אויף מײַן הַר קדש. 21 און איך וועל שאר אין דיר דאָס עָנִי און דַּל עם [זען "עמי" ישעיהו 8:35, כּי נגזר מארץ חיים מפשע עמי], און זיי וועלן זיך חָסָה אין דעם שֵם ה'. 31 דער שְאֵרִית ישראל וועט נישט עשׂה עַוְלָה, און נישט דבר כָּזָב, און אין זייער פֶּה וועט זיך נישט מצא לשוֹן תָּרְמִית; יאָ, זיי וועלן זיך רעה און רבץ, און קיינער וועט נישט הֶחֱרִיד [חרד]. 41 רנן, בַּת צִיון, הריע [רוע], ישראל; שׂמח זיך און עלז פוּן כּל לֵב, בַּת ירושלים. 51 ה' סור דײַנע משפטים, ער פנה דײַנע פײַנט; מֶלֶךְ ישראל, ה', איז צווישן דיר, זאָלסט מער נישט ירא האָבּן פאַר רָע. 61 אין יום ההוא וועט אמר ווערן צו ירושלים: זאָלסט נישט ירא האָבּן; צִיון, נישט רפה ווערן זאָלן דײַנע ידים [זען "יד" תהלים 71:22; http://www.youtube.com/watch?v=6Xnhzw_A9fU ]. 71 ה' אֱלֹקֶיךָ איז צווישן דיר, אַ גִּבּוֹר וואָס ישע; ער וועט זיך שׂושׂ מיט שִׂמְחָה אויף דיר, ער וועט חרש [איר] אין זײַן אהבה, ער וועט זיך גיל אויף דיר מיט רִנָּה. 81 איך אסף אַיין די נוגה [יגה] פאר אַ מוֹעֵד - די וואָס זײַנען פוּן דיר, וואָס חֶרְפָּה איז מַשְׂאֵת צו דיר. 91 הנה, איך עשׂה זיך מיט אַלע דײַנע פײַניקער, אין עֵת ההיא, און איך וועל ישע די וואָס איז צלע, און די נִדָּחָה וועל איך קבץ; און איך וועל זיי שׂים פאַר אַ תהלה און פאַר אַ שם, די וואָס אין כּל הָאָרֶץ איז געווען זייער בֹּשֶת. 02 אין עֵת ההיא וועל איך אײַך ברענגען, און אין יענער צײַט טוּ איך אײַך קבץ; וואָרעם איך וועל אײַך נתן פאַר אַ שם און פאַר אַ תהלה צווישן כֹל עַמִּי פוּן הָאָרֶץ, ווען איך שוב אום אײַער שְבִי פאר אײַערע אויגן, אמר ה'.